भीती

आता फारशी जत्रा भरत नाही,
भरलिच तरी
मुलं पुन्ग्या विकत घेत नाहीत,
घेतात प्रकाशमान होताना धडाडणारी बंदुक

मुलं कुठं खेळतात खेळपाणी
खेळतात 'युद्ध युद्ध '

बैठकीतल्या उश्या चा बांध रचून
पोरानी एकदा
माझ्यावरच रोखली स्टेनगन,
गोळीला घाबरलो नाही
पण चिमुकल्या डोळ्यांत
हिंस्रतेचा आविर्भाव पाहून,
हातातली खोटी बंदूक
कधीही खरी होण्याची भीती
मेंदूत आरपार घुसत गेली.

-दासू वैद्य.

दोन फुलांची कथा

दोन फुलांची कथा
अशी ही दोन फुलांची कथा
एक शिवाच्या पदी शोभाते
एक शवाच्या माथा

इथला निर्माल्य ही सुगंधी
तिथली माळ ही कुणी न हुंगी
इथे भक्तीचा वास फुलांना
तेथे नरक व्यथा

जन्म जरी एकाच वेलीवर
भाग्यामध्ये महान अंतर
गुळखोबरे कोणा
कुणाला मिळे पिंड पालथा

दोन फुलांचे एकच प्राक्तन
उच्च नीच हा भाग पुरातन
एक शिलेला देव मानते
एक पूजितें मृदा

निर्माल्य कुणी मंदिरातला
अर्पियला गंगा माईला
जरा पलीकडे स्मशानातला
पाचोळाही वाहत आला
फुलाफुलांची ओळख पटली
हसला जगत्नियंता

- कुसुमाग्रज

कणा

ओळखलंत का सर मला, पावसात आला कोणी
कपडे होते कर्दमलेले, केसांवरती पाणी

क्षणभर बसला, नंतर हसला, बोलला वरती पाहून
गंगामाई पाहुणी आली गेली घरट्यात राहून

माहेरवाशीण पोरीसारखी चार भिंतींत नाचली
मोकळ्या हाती जाईल कशी बायको मात्र वाचली

भिंत खचली, चूल विझली होते नव्हते गेले
प्रसाद म्हणुन पापण्यांमध्ये पाणी थोडे ठेवले

कारभारणीला घेऊन संगे सर आता लढतो आहे
चिखलगाळ काढतो आहे, पडकी भिंत बांधतो आहे

खिशाकडे हात जाताच हसत हसत उठला
पैसे नकोत सर जरा एकटेपणा वाटला

मोडून पडला संसार तरी मोडला नाही कणा
पाठीवरती हात ठेवून फक्त लढ म्हणा!

- कुसुमाग्रज